Film- en leesmaandboek 2010: Februari

Lepityöke heeft even stilgelegen, maar daar komt bij deze verandering in! Zoals beloofd houd ik een film- en leesmaandboek bij, en in februari is de supertip van de maand een boek! Lezen dus, die handel!

Bekeken:

- A Man of no Importance (1994)
- Nueve Reinas (2000)
- The Men Who Stare at Goats (2009)
- Nights in Rodanthe (2008)
- Mad Men - Season 2 (2008)

Uitgelezen:

- Een schitterend gebrek - Arthur Japin (2003)
- De dwerg in het bordeel - Carl-Johan Vallgren (2002), in 2005 ook vertaald in het Nederlands

Goede daad/ supertip van de maand:

De dwerg in het bordeel!

OK, ik geef het toe, het eerste wat mij aantrok bij dit boek was de titel. Mijn fantasie sloeg gelijk op hol. Tussen het lezen van de titel, het vastpakken en omdraaien van het boek en de achterflap lezen, projecteerde mijn brein verschillende voorstellingen van dwergen in bizarre houdingen in bordelen. Zo kregen ook Sneeuwwitje en de zeven dwergen ineens een heel kinky dimensie, niet geschikt voor kinderen. Of misschien zou het boek de geschiedenis van een bordeel met uitsluitend dwergen vertellen. Er moeten toch wel mensen zijn die daarop kicken?

De achterflap maakte gelijk korte metten met mijn vermoedens: het betreft hier een liefdesgeschiedenis tussen twee nogal ongewone protagonisten. Hercule de dwerg en Henriëtte de beeldschone worden beiden op dezelfde stormachtige nacht in 1813 geboren. In een bordeel - vandaar de titel - in Königsberg. Met Hercule blijkt vanalles mis te zijn: ten eerste is hij een dwerg, ten tweede heeft hij geen armen, alleen maar vingers die aan zijn schouders vastzitten. En ten derde is hij doofstom. Om het plaatje te vervolledigen heeft de Zweedse auteur zijn held ook nog een kanjer van een hazelip gegeven, zodat Hercule in plaats van een neus één groot gapend gat in zijn gezicht heeft.

Henriëtte en Hercule groeien samen op temidden van geslachtsziekten en perversiteiten, en worden verliefd. 't Zit vanbinnen! - letterlijk dan. Hercule communiceert immers via telepathie, en is aldus een ware polyglot. Op haar tiende verjaardag wordt Henriëttes maagdelijkheid verkocht aan de hoogste bieder, traditie in die tijd zo schijnt. Hercule kan er een stokje voor steken maar wordt zwaar gestraft en gescheiden van zijn mooie meisje. De rest van het boek gaat over zijn omzwervingen in negentiende-eeuwse Europa, zijn zoektocht naar Henriëtte en zijn wraak op degenen die hen gescheiden hebben.

Het geheel is een niet te zoetsappig verhaal over liefde in tijden van achondroplasie, met een ruw kantje. Absoluut de moeite waard, al was het maar om je eigen brein te dwingen om een voorstelling van Hercule te schetsen. En om af te sluiten: wist je dat een bruine dwerg een hemellichaam is dat lichter dan een ster, maar zwaarder is dan een planeet? Dank u, Google!