En een woord is een woord. Akkoord?
Toch niet helemaal. Sommige woorden hebben nu net (soms letterlijk) een streepje voor op hun soortgenoten. Het wordt pas echt leuk als één woord een hele handeling of omschrijving uitdrukt.
Ik geef een voorbeeld uit het Geelse dialect. Voor de lezers met een minder uitgebreide kennis van de Belgische geografie: Geel is een stad (geen gemeente) in de provincie Antwerpen, en de inwoners zijn gezegend met een heerlijk plat Kempisch accent. Maar om nu terug te komen op mijn voorbeeld: in Geel bezigen de mensen het woord ujezen. Dat is een werkwoord, dus ik ujes, jij ujest, wij ujezen. Het betekent 'overvloedig gieten met hoogstwaarschijnlijk morsen tot gevolg'. Hoe ze erop zijn gekomen, die Gelenaars? Geen idee. Feit is wel dat het woord een hele lading dekt, en veel lekkerder bekt dan 'overvloedig gieten met morsen tot gevolg'.
Dat soort kernachtige woorden spreekt tot de verbeelding, en ik zou willen dat er meer van waren in correct, aantrekkelijk en duidelijk Nederlands. Ujezen valt spijtig genoeg niet onder deze noemer. Lepityöke, de naam van dit blog, overigens ook niet. Het is nochtans een correct, aantrekkelijk en duidelijk woord - in het Hongaars. Wat betekent dat dan, hoor ik u denken.
Wel, een lepityöke is niets meer of minder dan een zwierig zomers jurkje. Een Hongaarse vriend die me onlangs opzocht, wist het me te vertellen. En het was liefde op het eerste gehoor. Want ik houd heel erg van zwierige, zomerse jurkjes, en nog meer van woorden die het zwierige en zomerse van zo'n jurkje vertolken. Een soort van onomatopee, maar dan net een beetje anders.
Tot ik een ander woord vind dat net zo zwiert en zomert, blijf ik bloggen op Lepityöke. Want zeg nu zelf: 'Steph ujest', dat bekt toch niet zo lekker.
Waar een Istvan al wel niet goed voor is ;).
ReplyDelete