De afgelopen week kon u er niet naast kijken: werkelijk ó-ver-al werd (en wordt) er met eindejaarslijstjes naar 's mens hoofd gesmeten. Wegens mijn lichtelijke overdosis lijstjes ga ik u daarmee op mijn blog niet vervelen. Wel werd mij gevraagd na te denken over wat nu MIJN ontdekking van de noughties is.
Allereerst: de noúghties?? Ik blijf het een vreselijk woord vinden. Het verwijst naar mijn gevoel ook helemaal niet naar een decennium, eerder naar rood kanten ondergoed ofzo. Maar dat terzijde. Ten tweede ben ik er mij volledig van bewust dat het tweede decennium van deze eeuw eigenlijk pas begint in 2011. Maar de overgang van 09 naar 10 getuigt voor mij van veel meer symboliek. Dus lekker puh.
Ik heb de voorbije tien jaar heel veel ontdekt. Nu kan ik de kleffe en clichématige toer opgaan en oeverloos uitweiden over het belang van familie, goede vrienden en liefde, maar dat ga ik niet doen. Ik heb alleen beseft dat ik niet goed functioneer zonder.
Ik zou het ook kunnen hebben over mijn studententijd. Op kot gaan en de bijbehorende vrijheid die dat meebracht, waren ontdekkingen op zich, evenals de colleges, proffen en examenstress. Mijn medestudenten Geschiedenis wisten mij keer op keer te verbazen met hun kennis van volledig overbodige feiten: zoals de naar zwaarlijvigheid neigende jongeman terecht opmerkte tijdens een les Middeleeuwse Paleografie:"Professor, u deed net konde van de slag in West-Rozebeke in 1245, maar deze vond wel degelijk plaats in Oost-Rozebeke." Of was het nu omgekeerd? Na het uitgaan op donderdag dienden onaangename ontdekkingen zich op vrijdagochtend aan als hoopjes braaksel, willekeurig verspreid doorheen de hele stad. En helaas bleken die soms moeilijk te ontwijken. Stoere en/ of genante dronkemansverhalen zal ik veiligheidshalve maar achterwege laten.
De wereld heb ik eveneens ontdekt in de jaren nul. Of iets minder melig geformuleerd: België is niet de wereld. Voor diegenen die in kosmopoliete metropoleis zijn opgegroeid, zal dit nogal flauw klinken. Als men zoals ondergetekende uit een katholiek gehucht uit de Antwerpse Kempen komt, voelt dat een beetje anders. Citytrips en couchsurfing zorg(d)en voor veel onverwachte ontmoetingen, inzichten, vaagheden, geweldige mensen, rare uitspraken en vooral heel veel lol.
Internet, chatten, Google, Skype, Facebook en aanverwanten heb ik niet alleen ontdekt, maar zijn nu ook een manier van leven geworden. Een wereld zonder laptop lijkt gewoon ondenkbaar. Surfen op het wereldwijde web is een mensenrecht, als het van mij afhangt.
Random wetenswaardigheden heb ik natuurlijk ook ontdekt in de double zero's. Zo heet een frit spécial in Nederland 'patatje oorlog', is het onmogelijk om je elleboog met je neus aan te raken en is de 'Lifestraw' van de Deen Mikkel Frandsen volgens onder andere Forbes Magazine de beste uitvinding van de eeuw.
Allereerst: de noúghties?? Ik blijf het een vreselijk woord vinden. Het verwijst naar mijn gevoel ook helemaal niet naar een decennium, eerder naar rood kanten ondergoed ofzo. Maar dat terzijde. Ten tweede ben ik er mij volledig van bewust dat het tweede decennium van deze eeuw eigenlijk pas begint in 2011. Maar de overgang van 09 naar 10 getuigt voor mij van veel meer symboliek. Dus lekker puh.
Ik heb de voorbije tien jaar heel veel ontdekt. Nu kan ik de kleffe en clichématige toer opgaan en oeverloos uitweiden over het belang van familie, goede vrienden en liefde, maar dat ga ik niet doen. Ik heb alleen beseft dat ik niet goed functioneer zonder.
Ik zou het ook kunnen hebben over mijn studententijd. Op kot gaan en de bijbehorende vrijheid die dat meebracht, waren ontdekkingen op zich, evenals de colleges, proffen en examenstress. Mijn medestudenten Geschiedenis wisten mij keer op keer te verbazen met hun kennis van volledig overbodige feiten: zoals de naar zwaarlijvigheid neigende jongeman terecht opmerkte tijdens een les Middeleeuwse Paleografie:"Professor, u deed net konde van de slag in West-Rozebeke in 1245, maar deze vond wel degelijk plaats in Oost-Rozebeke." Of was het nu omgekeerd? Na het uitgaan op donderdag dienden onaangename ontdekkingen zich op vrijdagochtend aan als hoopjes braaksel, willekeurig verspreid doorheen de hele stad. En helaas bleken die soms moeilijk te ontwijken. Stoere en/ of genante dronkemansverhalen zal ik veiligheidshalve maar achterwege laten.
De wereld heb ik eveneens ontdekt in de jaren nul. Of iets minder melig geformuleerd: België is niet de wereld. Voor diegenen die in kosmopoliete metropoleis zijn opgegroeid, zal dit nogal flauw klinken. Als men zoals ondergetekende uit een katholiek gehucht uit de Antwerpse Kempen komt, voelt dat een beetje anders. Citytrips en couchsurfing zorg(d)en voor veel onverwachte ontmoetingen, inzichten, vaagheden, geweldige mensen, rare uitspraken en vooral heel veel lol.
Internet, chatten, Google, Skype, Facebook en aanverwanten heb ik niet alleen ontdekt, maar zijn nu ook een manier van leven geworden. Een wereld zonder laptop lijkt gewoon ondenkbaar. Surfen op het wereldwijde web is een mensenrecht, als het van mij afhangt.
Random wetenswaardigheden heb ik natuurlijk ook ontdekt in de double zero's. Zo heet een frit spécial in Nederland 'patatje oorlog', is het onmogelijk om je elleboog met je neus aan te raken en is de 'Lifestraw' van de Deen Mikkel Frandsen volgens onder andere Forbes Magazine de beste uitvinding van de eeuw.
Maar wat ik ECHT ontdekt heb? Ik zou iets kunnen antwoorden in de trant van "voor mij telt eerder de reis, en niet de bestemming, laat ik het dan maar houden op ontdekken zelf", maar da's net iets te pseudo-filosofisch, zelfs voor mij. Mijn ontdekking van het voorbije decennium is... Harry Potter!
En dan niet de acteur Daniel Radcliffe, maar de boeken zelf. Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik de boeken pas in september van dit jaar ben beginnen lezen, maar de films ben ik wél steevast in de cinema gaan bekijken. En zoals het cliché luidt, zijn de boeken ook in dit geval véél beter. Ondertussen ben ik gestrand op p. 412 van het vijfde deel. Ik weet nu al dat het zesde en zevende deel mijn ontdekking van 2010 zullen zijn.
En dan niet de acteur Daniel Radcliffe, maar de boeken zelf. Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik de boeken pas in september van dit jaar ben beginnen lezen, maar de films ben ik wél steevast in de cinema gaan bekijken. En zoals het cliché luidt, zijn de boeken ook in dit geval véél beter. Ondertussen ben ik gestrand op p. 412 van het vijfde deel. Ik weet nu al dat het zesde en zevende deel mijn ontdekking van 2010 zullen zijn.
